عملکرد اصلی نرم کننده ها افزایش انعطاف پذیری مواد پلیمری است و مواد ذاتا سخت و شکننده را به مواد نرم و قابل توسعه تبدیل می کند. هنگامی که یک نرم کننده به رزین PVC اضافه می شود، مولکول های آن به فضاهای بین زنجیره های مولکولی PVC نفوذ می کند، برهمکنش های بین مولکولی را تضعیف می کند و تحرک بخش زنجیره را تسهیل می کند. این به طور موثر دمای انتقال شیشه ای مواد را کاهش می دهد. با افزایش محتوای نرم کننده، سختی و استحکام PVC به طور معمول کاهش می یابد، در حالی که انعطاف پذیری، ازدیاد طول و خواص خمشی بهبود می یابد. در نتیجه، با تنظیم نوع و دوز نرم‌کننده، می‌توان محصولات PVC با درجات سختی متفاوت-مانند فیلم‌های انعطاف‌پذیر، چرم مصنوعی، شیلنگ‌ها و روکش کابل- را برای برآوردن نیازهای خاص تولید کرد.
نرم کننده ها همچنین فرآیند پذیری PVC را بهبود می بخشند. بدون نرم کننده ها، رزین پی وی سی در طول فرآیند مذاب، دما و شرایط پردازش سختی را می طلبد و فرآیند پلاستیک سازی نسبتاً دشوار است. افزودن مقدار مناسبی از نرم‌کننده، نیروهای بین مولکولی را کاهش می‌دهد و به مواد اجازه می‌دهد تا تحت گرما و تنش برشی راحت‌تر جریان پیدا کرده و پلاستیک شوند و در نتیجه فرآیندهایی مانند اکستروژن، کلندرینگ و قالب‌گیری تزریقی را تسهیل می‌کنند. استفاده صحیح از نرم کننده ها، دشواری پلاستیک سازی را کاهش می دهد، اختلاط یکنواخت تر رزین را با سایر افزودنی ها تضمین می کند و به افزایش راندمان تولید و یکنواختی سطح در محصولات نهایی کمک می کند.
علاوه بر این، نرم کننده ها امکان تنظیم دقیق-خواص کلی محصولات PVC را فراهم می کنند. با انتخاب انواع خاصی از نرم کننده ها، سازندگان می توانند ویژگی هایی مانند انعطاف پذیری، مقاومت در برابر سرما، مقاومت در برابر حرارت و مقاومت در برابر مهاجرت را متعادل کنند. برای مثال، نرم‌کننده‌های خاصی انعطاف‌پذیری را در محیط‌های با دمای پایین-افزایش می‌دهند و از شکننده شدن محصول با کاهش دما جلوگیری می‌کنند. سایر-پلاستی سازهای{5}}مخصوصاً با وزن مولکولی بالا-مقاومت بالاتری در برابر مهاجرت ارائه می‌دهند و آنها را برای محصولاتی که به پایداری طولانی‌مدت نیاز دارند ایده‌آل می‌کنند. بنابراین، در تولید عملی، نرم‌کننده‌ها نه تنها به عنوان عوامل نرم‌کننده، بلکه به‌عنوان اصلاح‌کننده‌ای عمل می‌کنند که با تغییر دینامیک مولکولی داخلی و ویژگی‌های پردازش، بر عملکرد محصول نهایی تأثیر می‌گذارند. با این حال، دوز باید به دقت کنترل شود. نرم کننده ناکافی ممکن است نتواند به انعطاف پذیری مورد نظر دست یابد، در حالی که مقادیر بیش از حد می تواند منجر به مشکلاتی مانند کاهش استحکام مواد و مهاجرت یا ترشح نرم کننده شود.
